Wanneer de ruimte krimpt
Een verhaal over de ruimtelijke groei van RedMatters
Wat gebeurt er met je wanneer je in een ruimte van vier bij vier meter werkt met in totaal twee mensen en na drie jaar doorgegroeid bent naar een ruimte van 330 m2? Goede vraag lijkt me die ik ook graag wil beantwoorden. Maar eerst een klein stukje geschiedenis.
Vier bij vier meter dus... zo groot is het tuinhuisje in mijn achtertuin. De plek waar het halverwege 2006 begon. Een plek die zeer aangenaam en gezellig was. Zo hadden we een behaaglijke elektrische open haard met prachtige plastic houten blokken met achter die houten blokken een oranje lampje. Door een vernuftig systeem leek het dan alsof de blokken echt gloeiden... Gelukkig was dat niet echt zo, want dan zouden de blokken smelten, ze waren immers van plastic.
Aan beide kanten van dat kacheltje stonden twee bruinlederen jaren ’60 kuipstoeltjes met ervoor een klein tafeltje met daarop grootvaders met leer beklede luxe sigarendoos. Recht daartegenover stond een breed bureau met twee bureaustoelen. Op die bureaus stonden twee supersonische en ultramoderne Macbook pro’s. Op de twee bureaustoelen zaten wij, Jannis en Bert. Het pastte er allemaal net in. Het leverde achteraf ook hilarische situaties op wanneer we terugdenken aan momenten waarop mannen in pakken bij ons op bezoek kwamen om zaken door te spreken. Zij zaten dan diep door hun knieën, enkeltjes bloot, op de jaren ’60 kuipstoeltjes. Wij zaten tegenover hen op onze bureaustoelen serieus zaken te bespreken. Maar het werkte. Mooie herinneringen. Hier is de basis gelegd van wat RedMatters ging worden.
Al na een half jaar ging RedMatters verhuizen naar een eigen pandje! Dat pandje had een grootte van 110 m2 en staat op het industrieterrein in Zeewolde. Van buiten was het een saai blok, maar binnen werd het al snel even aangenaam als in het tuinhuisje. Zo waren de lederen jaren ’60 stoeltjes meegekomen, de macbook pro’s en uiteraard het behaaglijke kacheltje. De totale aankleding werd vooral meer van de al ingezette lijn: meer retro, meer barok. Het ging hard met RedMatters. 2008 kwam en met 2008 de eerste werknemers. Het team groeide en de fotostudio kwam in het nauw. Het pand naast RedMatters kwam leeg te staan wat natuurlijk geen toeval kon zijn. De uitbreiding was daar: van 110 m2 naar 220 m2. Heerlijk die ruimte! En ook Jannis was blij met zijn extra ruime fotostudio die meer mogelijkheden bood voor studiofotografie. Maar 2008 ging verder en zo ook het aantal mensen die bij RedMatters in dienst kwamen.
2009 breekt aan. RedMatters heeft haar diensten verder uitgebreid met een eigen webdevelopmentafdeling. En die prachtige fotostudio die een jaar geleden nog zo ruim was is inmiddels alweer grotendeels ingericht met werkplekken. Heel gaaf natuurlijk die groei, maar dit komt helaas niet ten goede aan de ruimte in onze fotostudio. Heel tof om te merken dat juist nu we het nodig hebben het pandje naast de uitbreiding per direct beschikbaar kwam. Inmiddels zit het derde pandje in de verbouwing en zal binnenkort klaar voor gebruik zijn. Dat pandje zal de nieuwe fotostudio en een vergaderruimte gaan bevatten. Zo komt het dus dat RedMatters in drie jaar tijd van een tuinhuisje van vier bij vier meter naar 330 m2 groeit. Geweldig om zoiets van zo dichtbij mee te maken!
Wanneer de ruimte krimpt en werkplekken komen in het nauw, dan is de oplossing voor dit probleem naast de deur. Wat een zegen! Daar word ik blij van. RedMatters gelooft in leiding. Gaaf om te merken dat dit geloof zich op dit soort manieren bewijst. Iedere keer wanneer we ruimte nodig hebben komt er ruimte naast ons vrij en kunnen we een poort maken in de muur en wordt het één geheel met wat we al hadden. Uiteindelijk kunnen we door deze ruimte onze klanten op een betere manier onze diensten leveren en daar kunnen we allemaal van genieten!
